Stos za pytanie - odpowiedzi cz. I

Przyszła pora, aby rozpocząć odpowiadać na Wasze pytania. Postanowiłam podzielić te odpowiedzi na części. Wszystkich chętnych było 39 - czyli ładnie mi się podzieliło na 13 osób na każdą część.

Dziś pierwsza 13 i ich pytania :) To zaczynamy!

·  1.        Czytelnik7

W jakich kategoriach traktujesz książki? Tylko jako oderwanie od rzeczywistości, dobrą zabawę, czy pełnią w Twoim życiu rolę drogowskazów?

Nigdy nie traktowałam książek, jako drogowskazy, które miały mi pokazać, jaką mam podjąć drogę czy zasugerować, co mam zrobić. Jak wiadomo jest to najczęściej fikcja literacka, a życie to nie fikcja. Traktuję je, jako oderwanie od rzeczywistości, formę zapomnienia od problemów, odreagowania.

Pamiętasz jaka była pierwsza książka, która wywarła na Ciebie duże wrażenie?

Niestety nie mogę sobie przypomnieć L

Czym zaczytywałaś się w latach szkolnych?

Będąc w szkole podstawowej, tak już w ostatnich latach nauki zaczytywałam się książkami Kinga i Mastertona.

·  2.       awiola

Jeśli mogłabyś zabrać na bezludną wyspę jedną książkę – jaki byłby jej tytuł?

Oj miałabym dylemat, bo do głowy przychodzą mi dwa tytuły: „Mistrz i Małgorzata” oraz „Zbrodnia i kara”. To książki, które wywarły na mnie niesamowite wrażenie, jako lektury szkolne. Chętnie przeczytałabym je raz jeszcze.

W jaki sposób układasz swoje książki na półkach. Czy masz jakiś system?

Z tym układaniem książek to mam problem. Niestety nie mam odpowiedniego regału na książki a jedynie dwie półki, na których mieszczą się po dwa rzędy książek. Niestety wszystkie mi się nie mieszczą. Obecnie książki mam posegregowane w ten sposób, że te tytuły, które jeszcze przede mną stoją na tych właśnie półkach plus jednak półka w szafce. A książki przeczytane: część w 2 pudłach a druga część u koleżanki w czytaniu.

Co uważasz za swój największy sukces w swojej przygodzie z blogiem  książkowym?

Największym sukcesem jest to, że moje opinie, bo ciężko je nazwać recenzjami ;) są bardziej rozbudowane. Można to zauważyć bardzo dobrze zaglądając choćby w posty z 2011 roku, kiedy to opinia to zaledwie kilka zdań, teraz sukcesywnie je rozbudowuję. Raz wychodzi mi lepiej raz gorzej, ale już przynajmniej wyglądają po części tak jakbym chciała.

·  3.       Aga CM

Jak narodziła się Twoja pasja czytania?

Czytać zaczęłam gdzieś w wieku 5 lat. Nie przypominam sobie, aby rodzice mi czytali czy to do snu, czy tak po prostu. Spodobało mi się to na tyle, że w wieku jakichś 6-7 lat rodzice założyli mi kartę biblioteczną i mogłam oddawać się lekturom, a trochę ich wtedy do domu znosiłam ;)

Na temat jakiej książki było ci najtrudniej się wypowiedzieć?

Konkretnego tytułu nie podam, bo było ich kilka. Często mam problem z opisaniem swoich emocji zarówno po bardzo dobrej jak i tej gorszej książce, która nie wywarła na mnie wrażenia.

Jakich cech ludzkich nie lubisz?

Zawiści, fałszu, braku empatii, kłamstwa

· 4.        Anek73

Ile egzemplarzy książek liczy Twoja biblioteczka?

Na dzień dzisiejszy jakieś 460.

Co lubisz robić bardziej: czytać czy wyszywać?

To mi zadałaś trudne pytanie. Tak naprawdę obie te rzeczy lubię robić. Jeśli mam ochotę na wyszywanie to siedzę od rana do wieczora, a gdy mnie już tak zdenerwuje, to biorę książkę. I tak w sumie na zmianę. Mam to szczęście, że nie siedzę bezczynnie przed telewizorem, bo zawsze mam, co robić.

Jaką książkę zabrałabyś na bezludną wyspę i dlaczego?

Na to pytanie już odpowiedziałam u awioli J

· 5.        Martyna K

Jaka przeczytana ostatnio książka wywarła na Tobie największe wrażenie?

Ostatnio największe wrażenie zrobiły na mnie „Sieroce pociągi”.

Jaką książkę poleciłabyś osobie zaczynającej swoją przygodę z czytaniem?

Zawsze miałam z tym problem, aby polecić książkę komuś, kto dobiera zaczyna przygodę z literaturą. Pewnie wypytałabym najpierw o to, co lubi? Bo tak chyba najłatwiej. Ale chyba na pierwszy raz zasugerowałabym jakąś lekką lekturę obyczajową.

Czy posiadasz inne pasje oprócz książek? Jakie?

Wyszywam haftem krzyżykowym od wielu lat, hardangerem również mi się zdarza. Oprócz tego tworzę biżuterię koralikową. To wszystko można zobaczyć na moim drugim blogu http://obsesjakasiulka.blogspot.com

6. madziusia

Wybitne dzieło literatury w unikatowym wydaniu dostępne tylko dla wybranych kontra 300 pozycji książkowych, które ukazały się w czasie kilku ostatnich tygodni. Którą opcję wybierasz?

Raczej to wybitne dzieło. Lubię pięknie wydane książki. Z racji wyuczonego zawodu nauczyciel-bibliotekarz miałam okazję zobaczyć pięknie oprawione w skórę księgi z masą ozdobnych elementów.

Jaka jest najcenniejsza książka w Twojej domowej biblioteczce i co stanowi o jej wartości? Mam na myśli książkę, która z różnych powodów ma dla Ciebie wartość np. sentymentalną.

Nie mam jeszcze takiej książki.

Gdybyś miała taką możliwość, z którym/którą z zagranicznych autorów/autorek wybrałabyś się pogawędkę przy kawie?

Dolores Redondo – strasznie spodobała mi się jej książka „NiewidzialnyStrażnik” wydana przez Czarną Owcę. Czekam z niecierpliwością na kontynuację.

7. Anne 18

Gdyby Twoje życie było książką, jaki byłby jej tytuł?

Nigdy nie miałam ochoty na napisanie książki, a już tym bardziej o sobie, nie chciałabym się aż tak uzewnętrzniać, nawet nadając bohaterom wymyślone imiona. Długo myślałam nad twoim pytaniem, może trochę banalnie to zabrzmi, ale jeśli już to byłaby to Walka o marzenie… i nic więcej nie napiszę ;)

Czy Twoja rodzina/znajomi wiedzą, że prowadzisz bloga? Jeśli tak to go oceniają?

Jeśli chodzi o rodzinę to wie brat, bratowa, kuzynki. Natomiast, jeśli chodzi o znajomych to wie ich więcej. Tak naprawdę trudno mi powiedzieć, jak je oceniają. Bardziej zaglądają na Obsesyjnie – rękodzieło Kasiulka, sprawdzając, co też ostatnio stworzyłam. Jakbym za długo nic nie umieszczała, to, co niektórzy potrafią zadzwonić i perfidnie spytać: A ty, co nic nie robisz?! Na blogu cisza!!!

Jaka jest Twoja definicja przyjaźni?

Przyjaźń ciężko zdefiniować. Przyjaźń to zaufanie, poleganie na sobie, umiejętność słuchania i radzenia. Nie wytykamy wad, poglądów – to przede wszystkim zrozumienie.

 Czym kierujesz się wybierając ze stosiku/ kupując książkę dla siebie?

Książki ze stosu dobieram na zasadzie wyzwań, które trwają w danym miesiącu. Natomiast przy zakupie, często i gęsto kieruję się okładką :/ , opinią innych, lub dość często również opisem na okładce.

Chciałabyś być krytykiem literackim? Uzasadnij odpowiedź.

Stanowczo nie! Chociaż może opiniując książki po części taką osobą jestem? To tak naprawdę trudne zadanie. Zarówno ciężko napisać się źle o książce wytykając jej wady, jak również w superlatywach ukazując zalety. Często brak mi słów, które w pełni określiłyby daną książkę.

8. Damian

Lubi Pani czytać i szydełkować, jak dzieli pani te dwie pasje? 

Czytam najczęściej w ciągu dnia, kiedy mąż jest w pracy, bo gdy plącze się po domu to się skupić nie mogę. A wyszywać zaczynam wieczorkiem. Chociaż zdarza się również, że robię to też odwrotnie. Wyszywam w ciągu dnia a czytam przed snem.

Czy jako nastolatka darzyła pani taką samą sympatią książki?

Tak. Czytać zaczęłam gdzieś na przełomie 5-6 roku życia. Książki już wtedy pochłaniałam w niesamowitym tempie. Przystopowałam jedynie w trakcie nauki w liceum, gdy rozpoczęłam studia powróciła ponownie do swego tempa czytania.

 Ile liczy sobie pani biblioteczka?

Na dzień dzisiejszy ok. 460 sztuk.

9. Moje Zaczytanie

Jak pielęgnujesz swoją miłość, że jesteś wciąż na etapie zakochania w jednym i tym samym mężczyźnie?

Tak naprawdę chyba nic nie robię ;) Z moim mężem znamy się od około 17 lat. Przed ślubem byliśmy ze sobą jakieś 7 lat, a teraz w kwietniu minęła nasza 7 rocznica ślubu. Chyba się dobrze dobraliśmy, mamy podobne pasje, interesuje nas ta sama muzyka, oboje lubimy jeździć motocyklami, czytać prawie te same książki – nudne, co? J

10. ma ra

Od jakiej książki zaczęła się Twoja czytelnicza przygoda?

Ojej trudne pytanie. Tak jak sięgam pamięcią to chyba od książek z serii „Poczytaj mi Mamo”, lub jakiegoś komiksu, bo w latach dziecięcych bardzo się w nich zaczytywałam.

Podobno nie ocenia się książki po okładce. Jak jest w Twoim przypadku?

Dobre pytanie. Staram się nie oceniać, chociaż jak widzę promocję i okładka zwróci moją uwagę to po nią sięgnę i przeczytam blurb. Często trafiają do mnie książki, których okładka nijak nie pasuje do zawartości, jest niedopracowana, nie przykuwa wzroku – a okazuje się, że to świetna lektura, która może stracić potencjalne grono czytelników ze względu właśnie na brzydką okładkę.

Co daje Ci prowadzenie tego bloga?

To zależy, którego ;) Jeśli chodzi o „Z książką w dłoni” – założyłam go, gdyż chciałam się dzielić z innymi swoimi emocjami na temat książek. Początki były słabiutkie a opinie… ech straszne, zaledwie kilka zdań. Jednak z czasem zaczęłam pracować nad swoimi warsztatem. Nie do końca może jeszcze jestem zadowolona, ale w porównaniu z tym, co było na początku to zrobiłam milowy krok w tej kwestii.

Natomiast „Obsesyjnie – rękodzieło Kasiulka” to blog, który założyłam zafascynowana blogiem Małgosi Piotrowskiej, który niestety już nie istnieje. To swego czasu zbiór wszystkich moim rękodzielniczych prac, jakie do tej pory zrobiłam.

·   11.      Sylwia Silviana

Jakie działania podejmiesz (podejmujesz), by rozpowszechniać wśród dzieci i młodzieży zamiłowanie do czytelnictwa?

Gdy pracowałam w bibliotece często organizowaliśmy spotkania biblioteczne, lekcje biblioteczne, zorganizowaliśmy Dzień Bibliotek, Święto Pluszowego Misia – wszystkie te wydarzenia były sygnowane oczywiście tematycznie książkami. Dzieciaki tak naprawdę chłonne są wiedzy. A według mnie najciekawszym dla nich zagadnieniem było, zagadnienie powstawania książki od autora do czytelnika.

Czy ukończony kierunek studiów nauczyciel-bibliotekarz jest zawodem Twoich marzeń? 

Tak. Od zawsze chciałam pracować wśród książek. Uwielbiam ich zapach, i nie ważne czy to biblioteka publiczna czy szkolna (w obu miałam okazję pracować), to, gdy wstawałam rano do pracy nigdy nie miałam myśli „Boże znowu musze tam iść!”, ta praca dawała mi satysfakcję.

Niestety obecnie nie pracuję w zawodzie, jednak mam nadzieję, że to się niedługo zmieni.

Czy wyobrażasz sobie swoje życie bez książek?

Nie. Skoro nie mam możliwość póki, co pracowania w bibliotece, księgarni, antykwariacie, to postanowiłam spełnić swoje jedno z większych marzeń – a mianowicie stworzenie własnej biblioteczki, a najlepiej by było, aby poświecić temu jeden pokój obstawiony regałami. Codziennie czytam, mało, kiedy jest taki dzień, że nie mam książki w dłoni, zawsze te kilka stron muszę przewertować.

·       12.   Alex Moriarty

Opisy jakiego autora uważasz za najbardziej magiczne i oddające nastrój powieści? 

Nie lubię książek, w których większą część stanowią opisy. Jednak jest jedna, która mnie właśnie opisami zauroczyła. To „Dar” Alison Croggon, nie spotkałam się do tej pory z książką, w której tak mało dialogów, a opisy to tak naprawdę majstersztyk. I właśnie te opisy tworzą historię. Pomimo tego, że w opinii napisałam, że nie podobały mi się właśnie te opisy, to całkiem niedawno wróciłam ponownie do tej lektury i tym razem pochłonęłam ją w ciągu kilku wieczorów.

Masz szansę przywrócić do życia jednego bohatera z wybranej książki. Kogo wybierasz? 

Eeee skoro autor kogoś uśmiercił to widocznie miał ku temu cel. Nikogo bym nie wskrzeszała :D Co będę ingerować w zamysł autora?

Sądzisz, że każdy powinien mieć marzenia? Dlaczego tak/nie ?

Oczywiście, że tak już nawet poprzez to, ze skoro o czymś marzymy, czegoś pragniemy, to z czasem przyjdzie taki czas, że to nasze marzenie się w końcu spełni, a my będziemy mieli satysfakcję, że poprzez swoją ciężką pracę doszliśmy do niego. I wtedy możemy postawić przed sobą kolejne zadanie/marzenie :)

·         13. Caroline Livre

 W co wierzysz?

Wierzę przede wszystkim w siebie, co jeszcze niedawno było niemożliwe. Sama ze sobą przeprowadziłam rozmowę, która wiele mi dała, pozwoliła przemyśleć pewne sprawy, nie zwracać uwagi na głupoty, żyć dniem dzisiejszym i nie oglądać się do tyłu i nie martwić jutrem.

Uwielbiam ten cytat:

Wiara to zrobienie pierwszego kroku, gdy nie masz nawet pewności, że następne stopnie drabiny istnieją.

Kogo kochasz?

Kocham męża, rodziców, brata. A przede wszystkim kocham samą siebie, za to, jaka jestem i nie zmieniam się na „życzenie’ innych. Nikt za mnie mego życia nie przeżyje.

W czym pokładasz nadzieję?

We własnych możliwościach, samozaparciu. Jakiś czas temu przekonałam się, że umysł organizmowi wysyła błędne informacje, gdy umysł mówi, nie dasz już rady a ciało nadal pracuje.