In vitro. Ważne rozmowy na trudny temat, Bogda Pawelec

Autor: Bogda Pawelec

Tytuł: In vitro. Ważne rozmowy na trudny temat

Wydawnictwo: GWF, Warszawa 2015, str. 223

ISBN: 978-83-280-1276-9

Niepłodność to jedna z najtrudniejszych emocjonalnie chorób.

In vitro to zagadnienie, które wzbudza wiele kontrowersji. Dla jednych jest jedynym sposobem na posiadanie upragnionego dziecka, dla innych tak naprawdę nieświadomych i nie dotkniętych niepłodnością jest czymś złym, czymś co powinno być zakazane. Temat niepłodności jest dla mnie dość bliski i chętnie sięgam po tego typu lektury.

Gdy otrzymałam propozycję zapoznania się z książką Bogdy Pawelec In vitro. Ważne rozmowy na trudny temat, zdecydowałam się bez zastanowienia. Bogda Pawelec to psycholog kliniczny i psychoterapeutka która zajęła się problemami psychologicznymi i psychoterapią osób dotkniętych niepłodnością. 

In vitro. Ważne rozmowy na trudny temat to zbiór rozmów Bogdy Pawelec z autorytetami medycznymi, lekarzami zajmującymi się tym zagadnieniem, pomocą potrzebującym osobom. To książka nie tylko dla osób, par które są dotknięte tą chorobą, to również pozycja dla tych nieuświadomionych i tych, którzy chcieliby dogłębniej poznać ten temat, samą procedurę in vitro, odczucia osób, które przez to przeszły lub są w trakcie procedury. To również rozmowy z rodzicami, których dzieci urodziły się dzięki pozaustrojowemu zapłodnieniu, z kobieta która zdecydowała się na in vitro i sama wychowuje syna i z nastolatką, która została poczęta dzięki tej metodzie. 

Czytając te wywiady zauważa się, że mamy do czynienia z osobami, które wiedzą o czym mówią, wiedzą jak rozmawiać z pacjentem, wiedza, że muszą poświęcić pacjentom tyle czasu ile oni potrzebują. 

Książkę czyta się jednym tchem. Wczytując się w przeprowadzone przez autorkę wywiady wiele zrozumiałam, zaakceptowałam i mam wrażenie, że odetchnęłam, wiem, że nie jesteśmy z tymi problemem sami, że możemy oczekiwać pomocy i wiemy gdzie jej szukać. Nie raz przy lekturze moje emocje sięgnęły zenitu, gdyż przez wiele tych sytuacji przeszliśmy sami… powróciły wspomnienia… 

Ta książka dała mi jeszcze większą nadzieję, która wydawało mi się, że zgasła jakiś czas temu. Dziękuję autorce za tę pozycję, na pewno będę wracać do niej jeszcze nie raz.

To bezowocne staranie się o dziecko jest jak niekończąca się żałoba. W dodatku taka, której nie można przeżyć do końca. (…) Kiedy umiera nam ktoś najbliższy, rozpacz i poczucie straty są ogromne, ale możemy to opłakać, przeżyć depresję, smutek, żeby po jakimś czasie być w stanie żyć w miarę normalnie. Tymczasem kiedy czeka się na dziecko – przez pierwsze dwa tygodnie cyklu z nadzieją, potem z niecierpliwością i strachem, czy tym razem się uda, w końcu przeżywając ogromną rozpacz, że znowu wszystko na nic – proces żałoby nie ma końca.

Moja ocena:

Za książkę dziękuję