Koneser, Joanna Opiat-Bojarska

Autor: Joanna Opiat-Bojarska

Tytuł: Koneser

Wydawnictwo: Czarna Owca, Warszawa 2015, str. 350

ISBN: 978-83-8015-039-3

Wstyd się przyznać, ale nie znam twórczości Joanny Opiat-Bojarskiej, pomimo, że już od jakiegoś czasu jej książka Gdzie jesteś, Leno? czeka zakurzona na półce na swoją kolej. Postanowiłam tę sytuację zmienić w momencie, gdy w zapowiedziach wydawnictwa Czarna Owca ukazało się jej najmłodsze dziecko Koneser. Jako że uwielbiam książki tego wydawnictwa, postanowiłam bez zastanowienia sięgnąć również i po ten tytuł. 

Poznań wstrząsa informacja o znalezionych szczątkach kobiety, a po kilku zaledwie dniach wypatroszonym ciele mężczyzny. Obiema sprawami zajmują się podkomisarz Burzyński i posterunkowy Majewski, oraz antropolog Anita Broll. Obie sprawy łączą wspólne wątki, które stykają się w poznańskim domu publicznym Burdel Kingu. Czy policjantom oraz pani antropolog uda się rozwikłać zagadkę? W jaki sposób te sprawy łączy nielegalny proceder przeszczepu narządów oraz handlu żywym towarem? 

Joanna Opiat-Bojarska – poznanianka, absolwentka tamtejszej Akademii Ekonomicznej. Prowadzi firmę działającą na rynku nieruchomości. Miała napisać tylko jedną książkę, niestety wpadła w uzależnienie. W kryminale czuje się jak ryba w wodzie. Koneser jest jej siódmą powieścią.

Koneser to fabuła, która porwała mnie od samego początku. Autorka sprawnie posługuje się piórem manewrując pomiędzy wątkami i bohaterami. Historia przez nią przedstawiona w żadnym momencie nie spowodowała, że przewidziałam jej zakończenie, które tak naprawdę mocno mnie zaskoczyło.

Burzyński boryka się z problemami rodzinnymi, Majewski to typ mężczyzny, który lubi dobra zabawę, a kolejnym jego planem do odhaczenia na liście podbojów jest Anita Broll. Oj strasznie mnie ten Majewski denerwował swoim podejściem, jednak zmieniło się to z końcem lektury. Natomiast mocno kibicowałam Burzyńskiemu, aby udało mu się rozwiązać problemu małżeńskie.

Koneser to wielowątkowa fabuła, poruszająca trudne tematy braku pieniędzy i co za tym idzie sięgnięcia po ostateczność, a mianowicie nielegalnej sprzedaży narządów. 

Autorka nie kryje również, że posiłkowała się wieloma rozmowami z osobami, które posiadają wiedzę w danej dziedzinie, a którą ona dość dobrze i plastycznie przemyciła do lektury. Dzięki czemu wiemy, że historia nie jest „wyssana z palca” i wiele w niej jest prawdy. 

Polecam gorąco Konesera, a mi pozostało wziąć się za inne lektury autorki.

Moja ocena:

Za książkę dziękuję wydawnictwu