Zac & Mia, A.J. Betts

Są książki, na które czekam z niecierpliwością. Są takie, które omijam wzrokiem, jak również takie, które trafiają do mnie trochę przez przypadek. I tak właśnie było z książką z serii Real Life Zac & Mia pióra australijskiej pisarki A.J. Betts. Książka trafiła do mnie przez przypadek, ale gdy już do niej zasiadłam, to się nie potrafiłam oderwać do samego końca. Co takiego jest w literaturze młodzieżowej, że mnie porusza? Może najpierw trochę o fabule.

Zac to siedemnastolatek, który choruje na białaczkę. Ostatnie tygodnie spędza w izolatce po przeszczepie szpiku. Pobyt w szpitalu nie jest prosty i satysfakcjonujący, gdyż tak naprawdę to tylko dzięki swojej mamie i jej pomysłowości na spędzanie wolnego czasu, udaje mu się go przetrwać. Pewnego dnia w pokoju obok zostaje umieszczona Mia, dziewczyna, która nie potrafi pogodzić się z zastaną rzeczywistością. Nie potrafi ona poradzić sobie z sytuacją, która ją zmusiła do pobytu w szpitalu, po jak sama mówi zwykłym bólu kostki. Ich kontakt rozpoczyna się tak naprawdę od zwykłego porozumiewania się pukaniem w ścianę. Jednak zawarta przyjaźń nie trwa długo, gdyż Zac wychodzi do domu i kontakt między nimi urywa się do momentu, aż Mia pewnego dnia go odwiedza.

A.J. Betts w swojej powieści porusza bardzo trudny temat akceptacji choroby przez młodego człowieka. Choroby, która dość często jest wyrokiem śmierci i tak jest w przypadku Zaca, Mia ma więcej szczęścia – według statystyk. Rak to wyrok, z którym ciężko się pogodzić, tym bardziej, jeśli jest się w kwiecie wieku i czeka nas wiele przygód i imprez. Łatwiej chyba pogodzić się z wyrokiem mając już kilkadziesiąt lat życia za sobą – tak mi się z resztą wydaje. Autorka pokusiła się o postawienie swoich bohaterów przed trudnym wyzwaniem. Przed akceptacją zastanej rzeczywistości, a z drugiej strony przed walką o życie. Choroba powoduje zarówno w jednym jak i w drugim bohaterze wiele emocji, zmusza do szybszego dorośnięcia. Jednak każde robi to na swój sposób. Zac podchodzi do tego jakby łatwiej, łatwiej jest mu się pogodzić, wie, że nie może wiele zmienić, musi po prostu wykorzystać czas, który otrzymał, jak najlepiej. Natomiast Mia poprzez swoje zachowanie, obrażanie najbliższych, uważa, że nie powinno jej to spotkać, jest obrażona na wszystkich i na cały świat.

A.J. Betts przeciwstawiła sobie dwóch bohaterów, których łączy choroba, jednak każde stoi tak naprawdę na innym poziomie zaangażowania, każde odbiera ją w inny sposób. Mia się buntuje, jest bardziej porywcza, natomiast Zac podchodzi do swojej choroby spokojnie, jest z nią po prostu pogodzony.

Sięgając po tę lekturę nie spodziewałam się, że tak mnie wciągnie. Z jednej strony jest to dobra książka, świetnie nakreśleni bohaterzy – jeden żywiołowy, drugi całkowite jego przeciwieństwo. Wartka fabuła również powoduje, że od książki trudno się oderwać. Z drugiej strony zabrakło mi większej dawki emocji, dramatyzmu. 

Jednak nie żałuję, że ją poznałam. Spodziewałam się po przeczytaniu blurba, że spotkanie Mii i Zaca zahaczy o wątek uczuciowy. Na szczęście autorka się na tym nie skupiła, bardziej zwracając uwagę na przyjaźń, jaka zaczęła się rozwijać pomiędzy nastolatkami. 

Zac & Mia to lektura nie tylko dla młodzieży, starszy czytelnik, również może się w niej zatracić. Był moment w lekturze, że już spodziewałam się tego najgorszego, a autorka to tak dobrze nakreśliła, że zaszkliły mi się oczy i miałam straszna ochotę przewertować strony książki w celu sprawdzenia czy moja intuicja mnie zawodzi czy nie, czy jednak wszystko jest w porządku.

Czytając tę książkę nieraz miałam momenty zawieszenia. Ta historia daje wiele do myślenia, porusza najbardziej ukryte emocje, zmusza do zatrzymania się i zastanowienia nad ulotnością życia.

Moja ocena:

Za książkę dziękuję wydawnictwu

Wyzwania:
Książkowe wyzwanie 2015 - | Bukowe wyzwanie 2015 - |