Paryż, Edward Rutherfurd

Jak tylko w zapowiedziach wydawniczych ukazał się nowy tytuł Szmaragdowej serii, bez zastanowienia stwierdziłam, że muszę ją poznać. Już notka wydawnicza mówiąca, że na tle historii miasta ukazane są dzieje czterech rodów dziejące się w Paryżu spowodowała szybsze bicie serca.

Edward Rutherfurd z pochodzenia Anglik. Kształcił się na uniwersytetach w Cambridge i Stanford w Kalifornii, pracował w księgarniach i wydawnictwach. W końcu porzucił karierę w handlu książkami w 1983 roku, i wrócił do domu swego dzieciństwa by napisać Sarum, powieść historyczną, oraz sześć następnych tytułów. Wymyśla fikcyjne rodziny i opowiada historie ich potomków. Korzystając z tej ramy, wplata swoich bohaterów w sytuacje historyczne, gdzie zachodzą interakcje nie tylko ze sobą, ale także z istotnymi postaciami historycznymi.

Paryż to tak naprawdę fabuła sięgająca XIX wieku po wydarzenia sięgające II wojny światowej. Są również wzmianki dotyczące czasów średniowiecza. To historia opowiedziana z wielkim rozmachem, gdzie jej wydarzenia umiejscowione są na ulicach miasta i pomimo dość dużej rozpiętości czasowej dotyczą bohaterów, których wiele łączy. Mnogość bohaterów może początkowo przytłaczać i powodować dość spore zagubienie w lekturze, jednak autor tak prowadzi narrację, zazębia wydarzenia, że z czasem wszystko układa się w spójną całość. 

Początkowe zagubienie w fabule powodowały u mnie lekką irytację, na szczęście postanowiłam sobie, że będę kończyć każdą książkę bez względu na to czy mnie już na początku porwie lub nie. Ten zamysł jest dość dobry, gdyż jak się okazało po skończeniu lektury, jestem nią zachwycona, przez duże Z. Edward Rutherfurd zabiera nas w podróż ulicami Paryża, pozwala zajrzeć nam w najbardziej niebezpieczne uliczki, poznawać etapy budowy wieży Eiffla, czy podziwiać najpiękniejsze zabytki.

Autor tak umiejętnie operuje językiem, że kreśląc fabułę, dałam mu się porwać w tę podróż pełną przygód, poznałam wiele słynnych postaci, postawionych naprzeciw zwykłym ludziom. Robi to w bardzo umiejętny i plastyczny sposób. Naprawdę trudno dostrzec, gdzie jest fikcja. 

Książkę poznałam w formie elektronicznej i już nawet tutaj przeraziła mnie jej objętość – prawie 900 stron. Pomimo wszystko bardzo szybko w nią weszłam i ciężko było odłożyć ją na jakiś czas.

Niektórym mogą przeszkadzać liczne retrospekcje, jednak ta historia tworzy spójną całość i tak naprawdę nie wpływa na odbiór lektury.

Jeśli macie możliwość sięgnięcia po ten tytuł, a do tego lubicie Paryż, to bardzo polecam.

Moja ocena:

Za książkę dziękuję wydawnictwu

Wyzwania:
Książkowe wyzwanie 2015 - w tytule jest nazwa miasta | Bukowe wyzwanie 2015 - książka, która ma ponad 500 stron | Czytam ebooki | Stare, dobre czasy |