Malownicze. Tajemnica bzów, Magdalena Kordel

Autor: Magdalena Kordel

Tytuł: Malownicze. Tajemnica bzów

Wydawnictwo: Znak, Kraków 2015, str. 394

ISBN: 9788324034000

Seria: Malownicze

Magdalena Kordel to jedna z tych polskich autorek, której twórczość niesamowicie mnie interesuje, jednak nie do końca mam czas, aby po nią sięgnąć. Za mną dopiero jej dwie powieści: 48 tygodni, oraz pierwsza część serii Malownicze – Wymarzony dom. Po Tajemnicę bzów postanowiłam sięgnąć pomimo, że nie znam historii z Wymarzonego czasu. Ten brak w lekturze nie spowodował, że trudniej przyswajałam Tajemnicę bzów. 

Leontyna to starsza pani, która prowadzi sklep ze starociami. Jednak nie każdy, kto trafi w jej progi wyjdzie z jakimś skarbem, wszystko zależy od właścicielki. Jeśli nie czuje, że dany przedmiot powinien trafić w ręce przypadkowej osoby, to go po prostu jej nie sprzeda. Starsza pani nosi niesamowicie przykuwający wzrok pierścionek: złote listki oplecione kwiatem bzu. To biżuteria, która jest w jej rodzinie od pokoleń. Jednak teraz dzieje się coś dziwnego, tenże pierścionek dość często „chce się zgubić”, zmienić właścicielkę, co dość mocno dziwi Leontynę. Starsza pani skrywa tajemnice z przeszłości i tymi wspomnieniami postanowiła podzielić się z Magdą, osobą, która dopiero od niedawna zamieszkuje Malownicze. Co też takiego jej zdradzi, o czym opowie?

Nie mam pojęcia jak Magdalena Kordel to robi, że jej powieść czytałam z zapartym tchem, chłonąc historię sprzed wielu, wielu lat jak gąbka. Uwielbiam takie powieści, w których bohaterzy przenoszą się wiele lat wstecz, gdzie teraźniejszość przeplata się z przeszłością w sposób tak plastyczny, że wręcz niezauważalny, jednak trzymający swój specyficzny klimat. Historie z czasów wojny niesamowicie mnie interesują, i czytam o nich z wielkim oczekiwaniem, a jeszcze szczególnie wtedy, gdy wydarzenia się wplecione w fabułę w umiejętny sposób. 

Tajemnica bzów jest napisana tak niesamowicie plastycznym, momentami wręcz pokusiłabym się o stwierdzenie, że poetyckim językiem, który nie pozwala oderwać się od lektury do samego końca. Zagłębiając się w lekturę, miałam momentami wrażenie, że to ja siedzę obok pani Leontyny i słucham jej wspomnień, zarówno tych trudnych jak i nie raz z elementem humorystycznym. 

Te trzy lektury pióra autorki, które miałam okazję czytać spowodowały, że mam niesamowitą ochotę na inne jej książki (a kilka ich jeszcze przede mną). Jak to mówią „apetyt rośnie w miarę jedzenia”, tak jak mam chęć na posiadanie wszystkich powieści, które wyszły spod pióra autorki. 

Bohaterzy są tak realistyczni, tak świetnie nakreśleni, że zżyłam się z nimi niesamowicie i żal było mi się na ostatnich stronach powieści z nimi żegnać. Warto również zwrócić uwagę na plastyczne opisy, którymi autorka raczy czytelnika. I tak jak bardziej „ciągnie” mnie do lektur, gdzie przeważają dialogi, tak tu opisy nie przeszkadzały mi wcale, a wręcz były przysłowiową wisienką na torcie. 

Po lekturze Wymarzonego domu, wiedziałam, że w ciemno mogę sięgnąć po kolejną część serii. Pomimo, że trochę żałuję, że nie poznałam jej w odpowiedniej ciągłości, to jednak nic straconego, bo druga część czeka już na półce.

Moja ocena:

Za możliwość zapoznania się z lekturą dziękuję wydawnictwu Znak.